บทที่ 182 ฤดูเก็บเกี่ยวหน้าร้อน

เมล็ดลิ้นจี่ อบแห้งแล้วบดเป็นผง ดื่มกับน้ำอุ่น หรือต้มร่วมกับสมุนไพรอื่น ใช้รักษาอาการปวดท้องจากความเย็นและลมติดขัด รวมถึงไส้เลื่อน

ข้างๆ นั้น เฉี่ยวอวิ๋นกำลังชื่นชมสร้อยข้อมือใหม่บนข้อมือตัวเอง ที่ร้อยด้วยเชือกแดงและเมล็ดลิ้นจี่

เป็นลิ้นจี่ที่สวีเอ้อร์รุ่ยนำกลับม

บทที่ 183 ทำยากันยุง

เนื่องจากผักคาวทองและต้นแก่นตะวันเป็นพืชที่แทบทุกคนรู้จัก มีเต็มภูเขาทั่วทุ่ง ร้านยาแทบจะไม่รับซื้อจำนวนมาก

แม้จะรับซื้อ ราคาก็ถูกมาก

ในยุคปัจจุบัน การค้ายาต้องมีการจัดการพิเศษ ราคาผันผวนมาก ต้นแก่นตะวันที่ตากแห้งตลอดฤดูร้อน อาจขายได้เป็นร้อยหยวน หรืออาจไม่มีค่าเลยก็ได้

การ

บทที่ 184 แย่งเงิน

เจียงจือชี้หน้าสอน หลี่เหล่าสือพยักหน้าถี่เหมือนตำข้าว รับคำตลอด

อีกด้าน สวีเกินโหย่วและเถียนกุ้ยเห็นเจ้ามาที่หน้างาน รู้ว่ามีธุระ จึงวางเครื่องมือเดินมา

"ป้า!"

"หัวหน้าหมู่บ้าน!"

เข้ากลุ่มแปดคน สองคนร่วมงานกันมานาน ตอนนี้เข้าขากันดี

เจียงจือพยักหน้า: "เกินโหย่ว เอ้อร์รุ่ยบอ