บทที่ 181 กลับหมู่บ้าน

เมื่อมีคนถามว่าเจ้าบริหารร้านยาได้อย่างไร คุณหนูรองตระกูลหงยิ้มและตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า "ข้าเกิดมาพร้อมกับโชคดี ปีนี้อายุ 26 แต่คลุกคลีกับยามา 27 ปีแล้ว"

"อ้า! นี่มันความสามารถติดตัวมาตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เลยนะ เก่งจริงๆ!"

เจียงจือเข้าใจแล้ว นี่คือข้อดีของการสืบทอดกิจการครอ

บทที่ 182 ฤดูเก็บเกี่ยวหน้าร้อน

เมล็ดลิ้นจี่ อบแห้งแล้วบดเป็นผง ดื่มกับน้ำอุ่น หรือต้มร่วมกับสมุนไพรอื่น ใช้รักษาอาการปวดท้องจากความเย็นและลมติดขัด รวมถึงไส้เลื่อน

ข้างๆ นั้น เฉี่ยวอวิ๋นกำลังชื่นชมสร้อยข้อมือใหม่บนข้อมือตัวเอง ที่ร้อยด้วยเชือกแดงและเมล็ดลิ้นจี่

เป็นลิ้นจี่ที่สวีเอ้อร์รุ่ยนำกลับม

บทที่ 183 ทำยากันยุง

เนื่องจากผักคาวทองและต้นแก่นตะวันเป็นพืชที่แทบทุกคนรู้จัก มีเต็มภูเขาทั่วทุ่ง ร้านยาแทบจะไม่รับซื้อจำนวนมาก

แม้จะรับซื้อ ราคาก็ถูกมาก

ในยุคปัจจุบัน การค้ายาต้องมีการจัดการพิเศษ ราคาผันผวนมาก ต้นแก่นตะวันที่ตากแห้งตลอดฤดูร้อน อาจขายได้เป็นร้อยหยวน หรืออาจไม่มีค่าเลยก็ได้

การ