บทที่ 174 สัญญา

ตระกูลหงมาที่หมู่บ้านสวีเร็วกว่าที่เจียงจือคิด

ครั้งนี้ หงเยี่ยนเจี๋ยไม่ได้นั่งทำงานกลางแจ้ง แต่นั่งในกระท่อมหญ้า

เพราะสวีเกินโหย่วพวกเขาคิดว่าตัวเองนั่งใต้ต้นไม้ไม่เป็นไร แต่คนนอกก็แบบนี้ ทำให้ชาวบ้านเสียหน้าจริงๆ

ดังนั้น หลังเลิกงานพวกเขาหลายคนจึงสร้างกระท่อมหญ้าที่นั่นข้ามคื

บทที่ 175 เข้าเมือง

กลับถึงบนเขา เจียงจือขายสูตร และจะไปอยู่ในเมืองหลายวันเพื่อสอนทำยา ครอบครัวเสี่ยวหมั่นก็รู้แล้ว

"ชุนเฟิง อะไรในบ้านที่ต้องขายเอาออกมาหมด เห็ดหูหนูในเมืองต้องขายดีกว่าที่ตำบลหลี่ฮวาแน่" เจียงจือจัดการอย่างกระตือรือร้น

ชุนเฟิงก็ดีใจ ผ่านไปครึ่งปี เห็ดหูหนูในห้องใต้ดินเก็บได้หลา

บทที่ 176 พบจางเจิ้ง

ผู้อพยพนอกเมืองไม่เกี่ยวกับเจียงจือ เจ้าผ่านการตรวจสอบทะเบียนบ้านที่ทหารยามประตูเมืองแล้ว

หลังจากเข้าเมืองและแยกทางกับพ่อค้า เจียงจือบอกพวกเขาว่า "ถ้าเจอปัญหาระหว่างทางในอนาคต สามารถมาที่หมู่บ้านตระกูลสวี หาผู้ใหญ่บ้านได้เลย!"

กองคาราวานก็ดีใจ พวกเขาเดินทางไกล อะไรก็เกิดขึ้น