บทที่ 173 รถหัดเดิน

ไฉ่เซียตอนนี้เป็นที่รักของทั้งสองครอบครัว ทุกคนชอบเจ้า

หนี่หนียิ่งชอบมาก ทุกวันหวังให้น้องสาวคนเล็กพูดได้เร็วๆ เดินได้เร็วๆ จะได้พาน้องไปเก็บดอกไม้บนเขามาใส่

ย่าเสี่ยวหมั่นเห็นพวกเจ้ามา วางเส้นป่านในมือรับเด็กจากอ้อมอกเฉี่ยวอวิ๋น: "อ้าว ไฉ่เซียยังไม่ได้กินข้าวเหรอ! มา ย่าป้อน

บทที่ 174 สัญญา

ตระกูลหงมาที่หมู่บ้านสวีเร็วกว่าที่เจียงจือคิด

ครั้งนี้ หงเยี่ยนเจี๋ยไม่ได้นั่งทำงานกลางแจ้ง แต่นั่งในกระท่อมหญ้า

เพราะสวีเกินโหย่วพวกเขาคิดว่าตัวเองนั่งใต้ต้นไม้ไม่เป็นไร แต่คนนอกก็แบบนี้ ทำให้ชาวบ้านเสียหน้าจริงๆ

ดังนั้น หลังเลิกงานพวกเขาหลายคนจึงสร้างกระท่อมหญ้าที่นั่นข้ามคื

บทที่ 175 เข้าเมือง

กลับถึงบนเขา เจียงจือขายสูตร และจะไปอยู่ในเมืองหลายวันเพื่อสอนทำยา ครอบครัวเสี่ยวหมั่นก็รู้แล้ว

"ชุนเฟิง อะไรในบ้านที่ต้องขายเอาออกมาหมด เห็ดหูหนูในเมืองต้องขายดีกว่าที่ตำบลหลี่ฮวาแน่" เจียงจือจัดการอย่างกระตือรือร้น

ชุนเฟิงก็ดีใจ ผ่านไปครึ่งปี เห็ดหูหนูในห้องใต้ดินเก็บได้หลา