บทที่ 126 ขนมเมล็ดต้นอู๋ถง

หลังจากที่หลี่เหล่าสือจากไป ปู่เสี่ยวหมั่นถึงถอนหายใจยาว: "โชคดีที่ไม่ได้ซ่อมถนน! พวกเราบนเขานี่พอจะอยู่ได้บ้าง เลี้ยงคนมากไม่ไหว"

ถนนขึ้นเขาถูกฝนในฤดูร้อนทำลาย ตอนที่เสี่ยงเต๋อจินและคนอื่นๆว่าง ยังบอกว่าจะช่วยซ่อมถนนเก่าให้ดี แต่เจียงจือและปู่เสี่ยวหมั่นต่างบอกว่าไม่ต้

บทที่ 127 ญาติร่วมสกุล สวีฉางโส่ว

หลิวซื่อมีลูกชายสองคน ลูกชายคนเล็กสวีเกินเป่ากลัวเมีย ลูกก็เพิ่งสามขวบ ร่างกายไม่แข็งแรงต้องมีคนอุ้มแบกตลอด

ลูกชายคนโตสวีเกินโหย่วและลูกสะใภ้คนโตล้วนขยัน ลูกๆก็ลงมือทำงานในไร่ได้ ครอบครัวต้องพึ่งลูกชายคนโตคนนี้รับผิดชอบทุกอย่าง

การกลับบ้านก็เป็นความคิดของลูกชายค

บทที่ 128 พยาธิดูดเลือดกำลังมา

พยาธิดูดเลือดกำลังจะมา แต่เสี่ยวหมั่นบนเขาดูเหมือนจะยังไม่รู้ ตอนนี้กำลังนั่งใต้ชายคาอุ้มหนีหนี ยิ้มแย้มดูหมูป่าตัวเล็กต่อสู้กับเสี่ยวหมั่นและสวีเอ้อร์รุ่ย

เพราะอากาศหนาวอยากขยับร่างกาย สองคนว่างๆก็เล่น "ฆ่าหมู" กับหมูป่าตัวเล็ก คนหนึ่งจับคอคนหนึ่งดึงขา พยายามกดลงพื