บทที่ 101 เก๋ากี้และผลไม้ป่า

หลี่เหล่าสือคิดว่าไม่มีใครเห็นเขาแอบมองชุนเฟิง แต่ความจริงแล้วมีคนอื่นสังเกตเห็นพฤติกรรมของเขา

เฉี่ยวอวิ๋นกำลังอยู่ในครัวข้างๆ เธอเป็นสะใภ้ที่ขี้อาย เมื่อมีผู้ชายแปลกหน้ามาที่บ้านมากมาย เธอจึงหลบอยู่ในครัวกินข้าวและดูแลลูก แต่เธอก็เห็นท่าทางน่ารังเกียจของหลี่เหล่าสือไ

บทที่ 102 ต้นไม้พิษและหญ้าแห้ง

ในปัจจุบัน การรักษาการกินผลไม้พิษคือทำให้อาเจียน ล้างท้อง และให้น้ำเกลือ

การทำให้อาเจียนสำคัญที่สุด และต้องรีบทำโดยเร็วที่สุด

เมื่อเห็นแม่และย่าทั้งร้องทั้งไห้ หนี่หนี่ก็ตกใจร้องไห้ตาม

ถามว่ากินผลไม้พิษหรือไม่ เธอพยักหน้า!

ถามว่ากินไปเท่าไหร่ เธอส่ายหน้า!

ชุนเฟิ

บทที่ 103 การผสมข้ามพันธุ์ข้าวแบบพื้นบ้าน

แม้เสี่ยงเต๋อจินและคนอื่นๆ จะอยู่บนเขา แต่ต้องสร้างกระท่อมแยกต่างหาก กันฝนกันลมได้ อยู่ได้สองเดือนก็พอ เมื่อบาดแผลหายก็ต้องไป

พวกเขาอยู่ข้างนอก ไม่ว่าลมฝนอย่างไรก็อยู่ได้ ไม่บ่น

การหาที่ดีๆ บนเขาเพื่อสร้างบ้านไม่ง่าย แต่ถ้าสร้างกระท่อมก็ไม่ต้องพิถีพิถันม