บทที่ 100 แขกบนเขา

นอกจากผู้อพยพสองครั้ง และการ "ไต่สวน" ของเสวียตงครั้งก่อน ครั้งนี้นับเป็นแขกที่ปกติที่สุดที่ขึ้นเขามา

แค่น่าขันที่เป็นหลังผู้อพยพปล้น

ย่าเสี่ยวหมั่นมองทหารบาดเจ็บพิการหลายคนนี้ ลูบแผลของพวกเขา หน้าตายอมรับไม่ได้: "ล้วนเป็นเด็กดี ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เจ็บไหม? คนที่บ้านรู้คงทุกข์ใจ

บทที่ 101 เก๋ากี้และผลไม้ป่า

หลี่เหล่าสือคิดว่าไม่มีใครเห็นเขาแอบมองชุนเฟิง แต่ความจริงแล้วมีคนอื่นสังเกตเห็นพฤติกรรมของเขา

เฉี่ยวอวิ๋นกำลังอยู่ในครัวข้างๆ เธอเป็นสะใภ้ที่ขี้อาย เมื่อมีผู้ชายแปลกหน้ามาที่บ้านมากมาย เธอจึงหลบอยู่ในครัวกินข้าวและดูแลลูก แต่เธอก็เห็นท่าทางน่ารังเกียจของหลี่เหล่าสือไ

บทที่ 102 ต้นไม้พิษและหญ้าแห้ง

ในปัจจุบัน การรักษาการกินผลไม้พิษคือทำให้อาเจียน ล้างท้อง และให้น้ำเกลือ

การทำให้อาเจียนสำคัญที่สุด และต้องรีบทำโดยเร็วที่สุด

เมื่อเห็นแม่และย่าทั้งร้องทั้งไห้ หนี่หนี่ก็ตกใจร้องไห้ตาม

ถามว่ากินผลไม้พิษหรือไม่ เธอพยักหน้า!

ถามว่ากินไปเท่าไหร่ เธอส่ายหน้า!

ชุนเฟิ