บทที่6

30 ปีต่อมา

“แม่ชีเจ้าอี้เฟย ตายเพราะถูกโจรป่าปล้นขณะกำลังเดินทางไป บำเพ็ญเพียรที่หุบเขาหลิงซาน การบำเพ็ญเพียรอย่างยาก ลำบากของเจ้าบัดนี้ส่งผลแล้ว สวรรค์เมตตามอบตบะเซียนให้ เจ้า เพื่อเตรียมตัวกลายเป็นเซียนและขึ้นไปเสพสุขบนสวรรค์จง ดื่มน้ำแกงลืมทุกข์นี่เสีย หลังจากนี้จึงเข้าไปรับการสถาปนา กลายเ

บทที่7

กระทั่งวันที่นางถูกฆ่าแท้จริงแล้วสิ่งที่นางทำในตอนนั้นคือการ รับดาบแทนแม่ชีผู้หนึ่งจนกระทั่งแม่ชีผู้นั้นหนีไปได้ เป็นเพราะทุก สิ่งนางทําด้วยจิตบริสุทธิ์ไม่คิดถึงชีวิตจึงทำให้นางได้ตบะเซียน มาครอบครอง

นางจะเอาสิ่งที่มีนางมีทั้งหมดมาแลกโดยการขอพบเทพกาล เวลาสักครั้งหนึ่ง

เขาว่ากันว่าวิญญาณของผู้

บทที่8

“ข้ารู้ดีว่าเจ้าก็ไม่ต่างจากคู่จื่อหรงผู้นั้น ยอมแลกทุกสิ่งเพื่อคน ที่รัก แต่ผู่จื่อทรงเขาโชคดียิ่งนักที่ไม่สูญเสียสิ่งใดเลย เรื่องที่โง่ เขลาเช่นนี้หากไม่ใช่บุรุษบ้าที่มีของวิเศษอยู่ในมือผู้นั้นแล้วข้าไม่ คิดว่าจะมีผู้ใดยอมมาแลกกับข้าอีก”

“เขาคือพี่เขยของข้าเจ้าค่ะ การมาที่นี่ก็ได้เขาเป็นผู้