บทที่11

โจวเจี๋ยหลุนตรวจร่างกายคนไข้เรียบร้อย สีหน้าของเขาตกใจ เป็นอย่างยิ่ง

เขาตะโกนหลายคำออกมาที่เจ้าอี้เฟยฟังไม่เข้าใจ นางไม่ได้ หลบหลีกเมื่อท่านหมอพวกนั้นวุ่นวาย นางเห็นโจวเจี๋ยหลุนก ดมือลงบนอกของสตรีผู้นั้น

กระทั่งเอาของบางอย่างนาบที่ร่างของนางผู้นั้นจนร่างนั้น

กระดูก

เจ้าอี้เฟยเดินไปดูใกล้ ๆ ร

บทที่12

เขามองที่เทพกาลเวลา เทพผู้นี้มีอภิสิทธิ์ในร่างของ เฉียนเฟยเฟยแล้ว เทพกาลเวลาจึงได้พยักหน้า

“ได้ เช่นนั้นข้าอนุญาตแต่เวลาไม่คอยผู้ใด เจ้าทั้งสองต้อง ช่วยกันตามสืบหาคนร้าย อีกทั้งยังมีเวลาในการหาคนร้ายเพียง หนึ่งร้อยวันเท่านั้น หากพ้นวันนี้ไปห่วงของเฉียนเฟยเฟยไม่ สามารถหลุดพ้นนางจะไปเกิดในภพภู

บทที่13

โจวเจี๋ยหลุนท่าตามที่รับปากมารดา เขาเป็นหมอประจำตัว เธอและคอยดูแลเธออย่างใกล้ชิด

นั่นยิ่งทำให้เจ้าอี้เฟยมีกำลังใจที่ดีแม้ร่างกายยังไม่สมบูรณ์ แต่พลังของเธอก็นับว่าไม่เลว

เสียงคนสองคนพูดคุยกันเบา ๆ ตั้งอยู่ด้านนอกทำให้ เฉียนเฟยเฟยต้องเปล่งเสียงร้องเรียกออกมาอย่างหวาดๆ

“เฟยเอ๋อมีคนกําลังมา เฟย