บทที่ 10

บทที่10

เจ้าอี้เฟยกลัวช่างเงินจะรำคาญ นางจึงไม่ถามว่า คำว่าทัน สมัยหมายความว่าอย่างไร

ในขณะที่เจ้าอี้เฟยตาโตเมื่อเห็นว่ามีบางสิ่งปิดดวงตาเขาอยู่ และอาภรณ์ของเทพกาลเวลาก็ยังเปลี่ยนไปจนนางที่เพิ่งมาถึงยิ่ง

งงเป็นอย่างยิ่ง เมื่อลิฟต์เริ่มขยับเจ้าอี้เฟยรู้สึกตกใจ นางกระโดดกอดโจวเจี๋ย

หลุนเอาไว

บทที่ 11

บทที่11

โจวเจี๋ยหลุนตรวจร่างกายคนไข้เรียบร้อย สีหน้าของเขาตกใจ เป็นอย่างยิ่ง

เขาตะโกนหลายคำออกมาที่เจ้าอี้เฟยฟังไม่เข้าใจ นางไม่ได้ หลบหลีกเมื่อท่านหมอพวกนั้นวุ่นวาย นางเห็นโจวเจี๋ยหลุนก ดมือลงบนอกของสตรีผู้นั้น

กระทั่งเอาของบางอย่างนาบที่ร่างของนางผู้นั้นจนร่างนั้น

กระดูก

เจ้าอี้เฟยเดินไป

บทที่ 12

บทที่12

เขามองที่เทพกาลเวลา เทพผู้นี้มีอภิสิทธิ์ในร่างของ เฉียนเฟยเฟยแล้ว เทพกาลเวลาจึงได้พยักหน้า

“ได้ เช่นนั้นข้าอนุญาตแต่เวลาไม่คอยผู้ใด เจ้าทั้งสองต้อง ช่วยกันตามสืบหาคนร้าย อีกทั้งยังมีเวลาในการหาคนร้ายเพียง หนึ่งร้อยวันเท่านั้น หากพ้นวันนี้ไปห่วงของเฉียนเฟยเฟยไม่ สามารถหลุดพ้นนางจะไป