บทที่9. ทรมาน?

เปลวไฟที่ลุกโชนในร่างกายของศุภวิชญ์ดูเหมือนจะดับลงด้วยน้ำเย็น

การเคลื่อนไหวที่กระตุกของร่างกายส่วนล่างก็หยุดลงทันที

หลังจากที่ผู้หญิงถึงจุดสุดยอด ผนังด้านในก็อุ่นและแน่น และเธอก็ดูดจู๋ที่แข็งของเขาอย่างสั่นสะท้าน

มือของศุภวิชญ์ยังคงปิดหน้าอกลูกพีชอวบอิ่มในรูปของผู้หญิง และหัวนมสีแดง

บทที่10. อ่อยพี่ชายฉัน!

หลังจากคืนนั้นพลอยรัตน์ก็ไม่เจอศุภวิชญ์เลย เป็นเวลาครึ่งเดือน

ศุภวิชญ์ไม่อยู่ คฤหาสน์ทั้งหลังจึงตกเป็นของหล่อน เหล่าคนรับใช้ก็ไม่ได้จำกัดอิสรภาพของหล่อน ผิวของหล่อนมีรอยฟกช้ำเขียวม่วงเป็นจุดๆ หล่อนออกไปข้างนอกไม่ได้เลย ต้องใช้เวลาพักรักษานานสิบกว่าวันถึงจะกลับมาพอดูได้

เฟื่อ

บทที่11.พลอยรัตน์ เธอยั่วเขาถึงในห้องน้ำชายเลยเหรอ?

“ผมอยู่ห้องข้างๆนี้” ปิติเริ่มพูด “ผมได้ยินข้างนอกเคลื่อนไหวกันเสียงดังสนั่น เลยออกมาดูด้วยสนุกๆน่ะ”

พลอยรัตน์ "..."

หล่อนอยู่ที่นี่มาได้สามเดือน ทำไมหล่อนไม่รู้ว่าหล่อนมีเพื่อนบ้านแบบนี้?

นั่นไม่สำคัญ

“วันนี้ฉันไม่มีเวลาย้าย ของก็เอาไว้ที่นี่ก่อน