บทที่64 สวมแหวนของฉันแล้ว ก็ถือว่าเป็นภรรยาของฉัน

ชวิศไม่มีเวลาว่างพอที่จะดูพลอยรัตน์ตลอด 24 ชั่วโมง แต่มีบางคนว่าง

เจ้าของรองเท้าแตะสีชมพูคู่หนึ่งอย่างศิชา

นางฟ้าตัวน้อยที่แสนเจ้าชู้

ไม่ว่าจะมีคนนอกหรือไม่ก็ตาม ศิชาก็เริ่มถอดเสื้อผ้าทันทีที่เข้ามาในห้อง เหลือเพียงชุดชั้นใน จากนั้นหล่อนก็ถอดของชวิศ

บทที่65 เจ้าหญิงของฉัน.

สิบเจ็ดพฤศจิกายน

มีเวลาอีกสี่วัน

หลังจากที่พลอยรัตน์ขีดฆ่า '17' บนปฏิทิน หล่อนก็วางปากกาลายเซ็นสีดำไว้ข้างๆ

เจ้าก้อนข้าวปั้นเข้ามาอย่างเงียบ ๆ นั่งบนเท้าของพลอยรัตน์กอดขาของหล่อนแน่นและไม่ยอมปล่อยหล่อนไป

ลูกโตแล้วพลอยรัตน์ไม่สามารถอุ้มเขาได้อีกต่อไป “หนูทำอะไรอยู่ แม่ต้องไปท

บทที่66 ศุภวิชญ์ กอดฉันหน่อย

ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา พลอยรัตน์เคยไปที่เรือนจำเพียงห้าครั้ง และแต่ละครั้งหล่อนนั่งอยู่ในรถเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง กั้นด้วยชั้นของกำแพงสีเทาสูงที่ขังศุภวิชญ์ ของหล่อนไว้ข้างใน

หล่อนไปถึงอย่างเงียบๆและจากไปอย่างเงียบๆ

ห้าปีนะ ห้าปีมันนานเกินไป แต่หล่อนไม่เคยฝันถึงศุภวิชญ์ในตอ