บทที่62

กระสุนนัดนั้นโดนต้นขาของกรภัคทำให้เลือดไหลไปทั่วพื้น

กรภัคพยุงตัวด้วยประตูรถและยืนขึ้น ดวงตาของเขาแดงก่ำ “แตะต้องแล้ว จะทำไม?”

ศุภวิชญ์เตะท้องของกรภัคแล้วหยิบปืนขึ้นมาราวกับว่าเขาจะเหนี่ยวไกในวินาทีต่อไป

“ศุภวิชญ์!” พลอยรัตน์จับมือศุภวิชญ์ไว้แน่น แทบจะขอร้องว่า “ไม่”

ศุภวิชญ์จับหลังศีรษะข

บทที่63 สัตว์ร้ายไร้มนุษยธรรม

วันที่สามของปีใหม่

กรภัคยังคงอยู่ในห้องผู้ป่วยหนักในสภาพโคม่าและเป็นอันตราย

คนขับรถอยู่ในห้องคนไข้ถัดไป

เนื่องจากอาชญากรรมเกิดขึ้นในจุดบอดไม่ได้ทิ้งหลักฐานไว้ พลอยรัตน์กลายเป็นพยานเพียงคนเดียว หลังจากตื่นขึ้นที่โรงพยาบาลของตระกูลกร ก็ถูกนำตัวไปที่สถานีตำรวจ

ยังคงเป็นห้

บทที่64 สวมแหวนของฉันแล้ว ก็ถือว่าเป็นภรรยาของฉัน

ชวิศไม่มีเวลาว่างพอที่จะดูพลอยรัตน์ตลอด 24 ชั่วโมง แต่มีบางคนว่าง

เจ้าของรองเท้าแตะสีชมพูคู่หนึ่งอย่างศิชา

นางฟ้าตัวน้อยที่แสนเจ้าชู้

ไม่ว่าจะมีคนนอกหรือไม่ก็ตาม ศิชาก็เริ่มถอดเสื้อผ้าทันทีที่เข้ามาในห้อง เหลือเพียงชุดชั้นใน จากนั้นหล่อนก็ถอดของชวิศ