บทที่ 54 ต้องกลับมาอย่างปลอดภัย

สิบสองชั่วโมงหลังจากที่ปิติส่งอลินออกไป พลอยรัตน์ถึงจะได้รู้

พวกเขาออกไปตอนกลางดึก ที่จริงอลินเคยมาบอกลากับพลอยรัตน์ แต่ตอนนั้นพลอยรัตน์ยังหลับอยู่

ทุกคนก็หวังว่าอย่าให้เธอรู้ เธอก็แสร้งทำเป็นไม่รู้

เฟื่องฟ้าบ่นนับครั้งไม่ถ้วนในสัปดาห์ที่แล้ว ให้พลอยรัตน์นอนมากกว่าหม

บทที่ 55

ในระหว่างงานพิธีภาพยนตร์และโทรทัศน์ จิตใจของพลอยรัตน์ก็ไม่สงบ

โชคดีที่นอกจากเวลาไม่กี่นาทีบนเวทีนั้น เธอก็เป็นผู้ชม บางครั้งที่กล้องถ่ายทอดสดจับภาพเธอ และท่าทางที่ดูเหม่อลอยเล็กน้อยของเธอ แต่ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเป็นอารมณ์ที่เงียบสงบและอ่อนโยน

พลอยรัตน์คิดว่าเธอกำลังกังวลว่าศุภวิชญ์จะเกิดอ

บทที่ 56. พลอย ฉันมารับเธอแล้ว

ไม่รุ้ว่าเวลาผ่านมานานเท่าไหร่ หลังประตูได้ยินเสียงการต่อสู้แผ่วเบาจากข้างนอก

นายท่านวัฒหัวเราะสองสามครั้งและสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเปิดประตู

พลอยรัตน์เห็นศุภวิชญ์ ล้อมรอบด้วยชายเจ็ดแปดคนในชุดดำกำลังคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด ราวกับกำลังเหยียบศพแล้วผ่านเข้ามา

ตึก.......