บทที่11.พลอยรัตน์ เธอยั่วเขาถึงในห้องน้ำชายเลยเหรอ?

“ผมอยู่ห้องข้างๆนี้” ปิติเริ่มพูด “ผมได้ยินข้างนอกเคลื่อนไหวกันเสียงดังสนั่น เลยออกมาดูด้วยสนุกๆน่ะ”

พลอยรัตน์ "..."

หล่อนอยู่ที่นี่มาได้สามเดือน ทำไมหล่อนไม่รู้ว่าหล่อนมีเพื่อนบ้านแบบนี้?

นั่นไม่สำคัญ

“วันนี้ฉันไม่มีเวลาย้าย ของก็เอาไว้ที่นี่ก่อน

บทที่12. เสียวมากเลยเหรอ?

พลอยรัตน์รู้จักกรภัคมาเป็นเวลาสิบปี ทำไมหล่อนถึงจะจำเสียงของเขาไม่ได้

ไม่มีคนอื่นอยู่ในห้องน้ำ ขณะนั้นเงียบมาก กรภัคกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ เสียงสะท้อนแผ่วเบา ทุกคำพูดชัดเจนมาก

วันนี้มันวันอะไรกัน...

ความซวยถาโถมมาที่หล่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

พลอยรัตน์ใจลอย ความรู้สึกในกายของศุภวิช

บทที่13. เซ็กส์ทีเดียวแก้ปัญหาทั้งหมดได้

เหตุผลที่เดินวนไปวนมาก็คือ ในจังหวะหนึ่งที่กำลังเลี้ยวไปตามทางเดิน จู่ๆ กรภัคก็นึกถึงที่ห้อยพวงกุญแจที่โผล่ออกมาจากกระเป๋าเครื่องสำอางค์ในอ่างล้างมือพวงนั้น

เจ้าเป็ดสีเหลืองที่แสนน่าเกลียดและเก่า

มันเป็นของพลอยรัตน์

หล่อนไปมั่วกับผู้ชายอย่างลับๆล่อๆในห้องน้ำ