ตอน 9
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 9
หึงหวงครอบครอง
นัชชาอยากจะหุบปาก แต่เมื่อฟันแตะไปถึงนิ้วของเขา เธอก็ตกใจและอ้าปากใหม่อีกครั้ง ดวงตาโตๆใสๆของเธอค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม สภาพที่เกือบจะร้องไห้ทำให้เตชิตหวั่นไหวไปกว่าเดิม
ในที่สุด เขาก็เล่นจนพอใจแล้วจึงถอนนิ้วออก
บนโต๊ะมีผ้าขนหนูที่เปียกวางอยู่ เ
ตอน 10
บทที่ 10
สัตว์เลี้ยงใหม่
เหมือนผ่านไปเป็นศตวรรษหนึ่ง เตชิตจึงหยุดทรมานเธอ
นัชชาอดไม่ดืที่จะอาเจียนออกมา น้ำตาไหลลงบนใบหน้าซีดเซียวเล็กๆของเธอ เธอนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ ร่างกายยังสั่นไปเล็กน้อย
ปากของเธอชาจนเหมือนไม่มีความรู้สึก และแก้มทั้งสองของเธอก็มีอาการเจ็บ เ
ตอน 11
บทที่ 11
บทที่11 ลงมือทำกับข้าวด้วยตัวเอง
ปรัณขับรถออกจากไวโรจน์วิลล่า ในหัวย้อนคิดถึงแต่คำพูดของเตชิต “ผมเหมือนหายดีแล้ว”
สายตา น้ำเสียงบวกกับคำพูดเมื่อกี้ ถ้าเขายังดูไม่ออกว่าเตชิตหมายความว่ายังไงก็โง่เต็มทีแล้ว
เพียงแต่.......
พอคิดถึงผู้หญิงที่อยู่บนเตียงคนนั้น ก็ท