ตอน 10
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 10 สัตว์เลี้ยงใหม่
เหมือนผ่านไปเป็นศตวรรษหนึ่ง เตชิตจึงหยุดทรมานเธอ
นัชชาอดไม่ดืที่จะอาเจียนออกมา น้ำตาไหลลงบนใบหน้าซีดเซียวเล็กๆของเธอ เธอนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ ร่างกายยังสั่นไปเล็กน้อย
ปากของเธอชาจนเหมือนไม่มีความรู้สึก และแก้มทั้งสองของเธอก็มีอาการเจ็บ เห็
ตอน 11
บทที่11 ลงมือทำกับข้าวด้วยตัวเอง
ปรัณขับรถออกจากไวโรจน์วิลล่า ในหัวย้อนคิดถึงแต่คำพูดของเตชิต “ผมเหมือนหายดีแล้ว”
สายตา น้ำเสียงบวกกับคำพูดเมื่อกี้ ถ้าเขายังดูไม่ออกว่าเตชิตหมายความว่ายังไงก็โง่เต็มทีแล้ว
เพียงแต่.......
พอคิดถึงผู้หญิงที่อยู่บนเตียงคนนั้น ก็ทำให้ไฟที่อ
ตอน 12
บทที่12 คนเลวกลับไปฟ้องก่อน
นัชชาสังเกตเห็นสีหน้าที่ไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆของเขา เมื่อกี้ที่เห็นอาจเป็นเพราะเธอตาลายแล้วคิดไปเอง
เตชิตรู้สึกตกเข้าไปในบางความทรงจำของอดีต เขาไม่ตอบแต่กลับเปลี่ยนเรื่องคุย “พรุ่งนี้ส่งประวัติส่วนตัวของเธอมาให้ฉันทางอีเมลด้วย”
นัชชา “คุณจะเอ