บทที่ 722 เป็นผู้หญิงของเขาคนเดียวเท่านั้น

นอนจนถึงฟ้าสว่าง ตอนตื่นขึ้นมาฟ้าก็สว่างแล้ว แม้ว่าชนัยจะต้องไปสังสรรค์ในตอนกลางคืน แต่ในตอนเช้าเขาตื่นนอนไม่เป็นเวลา ตอนลืมตาขึ้นมาผู้หญิงตัวเล็กข้างกายยังหลับอยู่

เธอหลับได้ดีมาก ร่างกายเล็กซบอยู่ที่อกเขา ไม่ได้สงเสียงใดๆ ดวงตากลมโตในตอนนี้ปิดอย

บทที่ 723 ที่เรียกว่าขโมยกิน

ดราณีไม่คิดว่าชนัยจะพูดแบบนี้ เธอนึกว่าเขาจะไม่ดีใจมากๆหลังจากได้รู้ ไม่มีใครหวังว่าจะได้พบกับคำวิพากษ์วิจารณ์จากพ่อแม่อีกฝ่ายหรอก

แต่เขาก็เป็นผู้ใหญ่มากกว่าที่เธอคิด เขาผ่านอะไรมามากมายถึงได้มีความใจเย็น สิ่งที่เขาคิดคือจะต้องพยายามเผชิญหน้ากับพ่อแม่เธอให้มากข

บทที่ 724 ไม่อนุญาตให้เจอเขาอีก

ชนัยก็ไม่ได้ผ่อนคลายจากคำพูดน้ มองหญิงสาวข้างกายด้วยแววตาซับซ้อน “ดราณี ฉัน”

ยิ่งเขาเป็นแบบนี้ดราณีก็ไม่สบายใจ “ฉันรู้ว่าคุณมีอดีตของตัวเอง ฉันไม่บังคับให้คุณบอกอะไรฉันหรอก รอจนกว่าวันที่คุณอยากจะพูดก็ได้ ฉันแค่กลัวว่าคุณจะรู้สึกแย่”

แต่เธอไม่เคยคิดมาก