ตอน 66
รักร้ายใจหวาน
บทที่66 เธอกับนภันต์เป็นอะไรกัน
นัชชาหัวเราะกับคำพูดของเธอ “แกอย่ามาเว่อร์”
จินต์ไม่ได้พูดเล่นต่อ พูดจริงจัง “แต่บอกตามตรง ฉันคิดไม่ถึงว่าแกกับเขาจะมาถึงขั้นนี้ได้ ตอนแรกฉันก็แอบเป็นห่วงแกแต่เท่าที่เห็นตอนนี้ฉันคงไม่ต้องห่วงแล้ว เพราะคนบางคนกำลังจะกินดีอยู่ดีแล้ว มีคนคอยรักคอยดูแล”
ตอน 67
บทที่67 ฉันอยู่ไม่มีใครกล้าพูดเธอหรอก
นัชชาขมสดคิ้ว ปฏิเสธออกแถบจะไม่ต้องคิด “ฉันไม่เอา เขาดีกับฉันมาก ช่วยเหลือฉันได้เยอะ สอนงานฉันได้มาก คุณห้าม............”
พอพูดถึงนี่ เธอหยุดชงักเพราะกลัว แต่ก็พูดต่อ “คุณห้ามเปลี่ยนเขาเพียงเพราะสิ่งที่คุณคิดไปเอง”
“ฉันจะเป็นคนสอนงานให้ ไม่
ตอน 68
บทที่68 การดูแลของเขา
ถึงแม่นัชชาจะไม่มั่นใจ แต่ก็นั่งรถมากับเตชิต รถจอดอยู่ที่ใต้ดินชั้นสาม นัชชาปลดเข็มขัดนิรภัยออก หันไปมองผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ “’งั้น ฉันขึ้นไปก่อนนะ”
เขานั่งนิ่ง ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ปลดเข็มขัดนิรภัยออก ตาดำสนิทจ้องมองมาทางเธอ
นัชชาไม่สามารถอยู่ท่ามกล