บทที่ 565 บ้านของพวกเรา

การท่องเที่ยวที่ดี เพราะว่าเกิดเหตุการณ์แย่ๆขึ้น หลังจากชีวภาไปก็ไม่เปิดเครื่องตลอด ชนุดมเป็นคนเดียวที่พาเด็กน้อยเล่นทั้งวัน คืนวันอาทิตย์ถึงขับรถกลับเมือง

ไม่ทันได้คิดว่าเขาจะทำอะไรต่อไป ขณะที่ส่งธีมนต์ให้กับจินต์ก็ได้รับข่าวที่ไม่ได้คาดคิด

“นัชชากับเตชิตกลั

บทที่ 566 วันแรกของพวกเรา

แม้ว่าก่อนที่จะมาถึงคฤหาสน์หลังนี้ เธอไม่มีความทรงจำเลยสักนิด แต่พอมีบ้านหลังนี้ปรากฏอยู่ต่อหน้าจริงๆ ขณะที่ร่างเธอได้อยู่ในสิ่งแวดลอมแบบนี้จริงๆ น้ำตาก็ไหลออกมาล้นหลามอย่างคุมไม่อยู่

เตชิตปลอบอารมณ์เธอไม่ทัน อีกด้านหนึ่ง ประตูคฤหาสน์ก็เปิดออกมาจากคนข้างในทันที น้

บทที่ 567 ความอบอุ่นในครอบครัว

นัชชากลับมาเป็นวันที่สาม หลังจากจัดการอารมณ์เรียบร้อยแล้ว ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจว่าจะไปพบผู้คนที่เธอควรไปพบ

ออกจากบ้านที่แรกที่เวะคือบ้านของณัชชนม์และเมทนี แม้เธอจะสูญเสียความทรงจำไปส่วนหนึ่ง แต่สำหรับผู้สูงอายุสองท่านนี้แล้วไม่ได้มีผลกระทบอะไรมาก

รถจอดท