บทที่ 551 อาไม่ชอบน้าชีวภาหรอ

ลังเลไปสักพักหนึ่ง เขาตักไส้เป็ดที่ม้วนอยู่ในจานขึ้นมา สีชมพูหม่น มีน้ำมันสีแดงอยู่ด้านบน คิ้วหนาขมวดเล็กน้อย สุดท้ายก็กินเข้าไป

ฟันกัดเข้าไป ไม่ได้เหนียวอย่างที่คิดไว้ เมื่อกัดเข้าไปก็ขาดทันที เสียงเคี้ยวชัดเจน ไส้เป็ดบางมาก กินเข้าไปไม่ได้มีรสชาติที่แปลก

บทที่ 552 โจมตีกะทันหันอยู่ชั้นล่าง

ดุลยาออกจากโรงพยาบาลมาอาทิตย์ที่สองแล้ว ด้วยความเร่งเร้าอย่างต่อเนื่องของคุณแม่ ชีวภาก็ตัดสินใจจะกลับไปเรียนต่อ จริงๆเธออยากรอให้สุขภาพของดุลยาดีขึ้นก่อนจะค่อยไป แต่เธอพูดอยู่ทุกๆวัน ก็เลยต้องไปอย่างเชื่อฟัง

เธอไปลงทะเบียนนักศึกษาใหม่ที่ห้องคณบดี เธอดรอป

บทที่ 553 มันคือทั้งหมดของฉันแล้ว

ชีวภารรีบขึ้นบันไดเข้าบ้าน ไวศทย์และดุลยาอยู่ที่บ้านหมด ดุลยากำลังเตรียมทำอาหาร ซึ่งก็คือไข่ผัดมะเขือเทศและผักขมมัสตาร์ดของโปรดเธอ

เธอวางเป็ดย่างไว้ในห้องครัว แล้วเอ่ยอย่างรีบร้อน “แม่คะ แม่จัดจานก่อน ฉันลงข้างล่างเดี๋ยวรีบกลับมา!”

“ไปข้างล่าง? ไม่ใช