บทที่548ความทรงจำกลับมาอีกครั้ง

คำพูดของไวศทย์เหมือนก้อนหินที่ไปบนหัวใจของชีวภาเธอคิดว่าถึงแม้ตัวเองไม่ใช่พี่ที่ดีที่สุดเธอให้คะแนนความเป็นพี่ของตัวเองอย่างน้อยก็80คะแนนเธอไม่เคยคิดว่าในใจของเขานั้นเธอจะเป็นสภาพแบบนี้

ใช่ตอนแรกเธอกดดันตัวเองทุกวันทีแรกก็รู้สึกทรมานแต่พอเวลาผ่านไปเธอเริ่มแย

บทที่549ฝึกรับความรักนี้

ภาพสั้นๆแทรกเข้ามาในสมองของเธอจากนั้นก็แทงเข้าไปในสมองของเธอเธอยิ่งอยากจะหาเบาะแสต่อแต่ก็ยิ่งคิดอะไรไม่ออก

นัชชาค่อยๆเห็นหน้าของเด็กชัดๆเป็นหน้าของธีมนต์ที่เธอเคยเห็นในวีดีโอซ้ำแล้วซ้ำเล่าเขายิ้มอย่างมีความสุขจนเห็นฟันที่ขาวสะอาด“แม่ครับนี่คือพ่อหรอครับ?”

ภาพ

บทที่550แม่ของผมก็ชอบ

วันที่2ที่กลับไปถึงโรงพยาบาลชีวภาก็ไปที่โรงพยาบาลเลยตั้งแต่ชนุดมจ่ายค่าผ่าตัดไปดุลยาก็ได้รับการรักษาทันทีหลังผ่าตัดแผลก็ฟื้นดีมากตอนนี้ก็กำลังรักษาอยู่

ช่วงเวลาที่เธอไม่ได้อยู่ในประเทศดุลยาคิดว่าเธอออกไปทำงานต่างจังหวัดก็ต้องคิดถึงลูกสาวอยู่แล้วแต่ก็กลัวจะรบกวนงานเธอก