บทที่547ฉันไม่อยากเป็นเหมือนพี่

แค่ดูก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้อายุไม่มากพอๆกับน้องตัวเองประมาณ18-19มองไปทางสายตาของเธอที่ยังง่วงอยู่แต่วินาทีต่อไปก็กลัวขึ้นมาทันทีแล้วไปซ่อนอยู่ที่หลังของไวศทย์“นี่คือ.......”

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าทั้งสองไม่คิดว่าเธอจะกลับมากะทันหันก็เลยไม่ได้ใส่เสื้อผ้าดีๆค

บทที่548ความทรงจำกลับมาอีกครั้ง

คำพูดของไวศทย์เหมือนก้อนหินที่ไปบนหัวใจของชีวภาเธอคิดว่าถึงแม้ตัวเองไม่ใช่พี่ที่ดีที่สุดเธอให้คะแนนความเป็นพี่ของตัวเองอย่างน้อยก็80คะแนนเธอไม่เคยคิดว่าในใจของเขานั้นเธอจะเป็นสภาพแบบนี้

ใช่ตอนแรกเธอกดดันตัวเองทุกวันทีแรกก็รู้สึกทรมานแต่พอเวลาผ่านไปเธอเริ่มแย

บทที่549ฝึกรับความรักนี้

ภาพสั้นๆแทรกเข้ามาในสมองของเธอจากนั้นก็แทงเข้าไปในสมองของเธอเธอยิ่งอยากจะหาเบาะแสต่อแต่ก็ยิ่งคิดอะไรไม่ออก

นัชชาค่อยๆเห็นหน้าของเด็กชัดๆเป็นหน้าของธีมนต์ที่เธอเคยเห็นในวีดีโอซ้ำแล้วซ้ำเล่าเขายิ้มอย่างมีความสุขจนเห็นฟันที่ขาวสะอาด“แม่ครับนี่คือพ่อหรอครับ?”

ภาพ