บทที่531ลืมว่าเขานั้นคือใคร

แค่คำเดียวทำให้เขารู้สึกเหมือนฟ้าผ่าลงตรงกลางอกของเขาทันที

มีหลายวินาทีที่สมองของเขาขาวโพรงไปหมดไม่ได้ยินเสียงสักอย่างเหมือนทั้งหมดที่มีอยู่นั้นหายไปมองเห็นแต่เพียงตาของเธอที่ดูว่างเปล่า

คือใคร

เธอถามเขาว่า.........เขาคือใคร?

เตชิตลุกขึ้นมากะทั

บทที่532พูดเรื่องราวของพวกเราที่ผ่านมาให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม

ชีวิต30กว่าปีมานี้นอกจากช่วงเวลาที่นัชชาเกิดเรื่องนี่คือครั้งที่2ที่เตชิตรู้สึกว่าตัวเองโดนกลั่นแกล้งเขาไม่กล้าเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในตัวของผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด

การระเบิดครั้งใหญ่ทำให้ผิวหนังส่วนใหญ่ของเธอถูกเผาไหม้ยั

บทที่533เป็นความห่วงใยแรกที่ได้รับหลังจากที่เธอฟื้น

แค่แป๊บเดียวก็ผ่านไป2สัปดาห์แล้วใน2สัปดาห์นี้เตชิตอยู่ในห้องตลอดเวลาแทบจะทำให้ห้องพักนี้เหมือนบ้านของเขาอยู่แล้วโรงพยาบาลนี้ไม่ใช่ของรัฐบาลเป็นโรงพยาบาลเอกชนตั้งแต่แรกโรงพยาบาลไม่ยอมให้เขาทำแบบนี้แต่ครั้งนี้เป็นผู้ป่วยพิเศษแถมมีประกันอยู่ทางโรง