บทที่530ตื่นขึ้นมาพร้อมความจำเสื่อม

“เธอเข้าใจว่ามันจะต้องเป็นเช่นนี้”ปรัณปลอบโยนเขากลัวว่าความไม่แน่นอนเล็กน้อยจะส่งผลกระทบกับเตชิตในเวลานี้“อาเตสู้ๆสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดตอนนี้ก็คือคุณข้างกายเธอมีแต่คุณเท่านั้นหากคุณท้อคุณจะเผชิญหน้ากับเธอหลังจากที่เธอฟื้นขึ้นมาได้อย่างไร”

“ผมรู้”เขา

บทที่531ลืมว่าเขานั้นคือใคร

แค่คำเดียวทำให้เขารู้สึกเหมือนฟ้าผ่าลงตรงกลางอกของเขาทันที

มีหลายวินาทีที่สมองของเขาขาวโพรงไปหมดไม่ได้ยินเสียงสักอย่างเหมือนทั้งหมดที่มีอยู่นั้นหายไปมองเห็นแต่เพียงตาของเธอที่ดูว่างเปล่า

คือใคร

เธอถามเขาว่า.........เขาคือใคร?

เตชิตลุกขึ้นมากะทั

บทที่532พูดเรื่องราวของพวกเราที่ผ่านมาให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม

ชีวิต30กว่าปีมานี้นอกจากช่วงเวลาที่นัชชาเกิดเรื่องนี่คือครั้งที่2ที่เตชิตรู้สึกว่าตัวเองโดนกลั่นแกล้งเขาไม่กล้าเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นในตัวของผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด

การระเบิดครั้งใหญ่ทำให้ผิวหนังส่วนใหญ่ของเธอถูกเผาไหม้ยั