บทที่493ห้องอาบน้ำกับความซาบซึ้ง

ฟังเธอเพียงคนเดียว

นัชชาตะลึงกับประโยคนี้แม้แต่พิษสุราก็เริ่มกระจายหายไปในสายลมยามค่ำคืน

เมื่อคืนเขาไต่ถามเรื่องคดีอย่างจริงจังดูเหมือนว่าจะรับคดีนี้แน่นอนแล้วนัชชารู้จึงได้ทะเลาะกับเขาอย่างรุนแรงเธอไม่คิดว่าเขาจะยอมวางมือเพราะเธอไม่เห็นด้วย

เธอ

บทที่494ชายลึกลับhawk

ในเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นนัชชาตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มแขนของเขาพาดผ่านร่างของเธอๆหล่อนขยับตัวเพียงเล็กน้อยเขาก็รู้สึกตัว"ตื่นแล้วเหรอ?"

ความขี้เกียจลุกจากเตียงในตอนเช้าปนอยู่ในน้ำเสียงของเขา

นัชชาหลับตาจมูกของเธอติดกลิ่นมิ้นท์อ่อนๆจากตัวเขาที่

บทที่495ร่วมมือกันแสดง

ด้านนอกห้องผ่าตัดโรงพยาบาลธัญมนชีวภานั่งอยู่บนม้านั่งข้างทางเดินจ้องมองพยาบาลและหมอเดินเข้าๆออกๆอย่างใจจดใจจ่อเป็นทุกข์เกือบห้าชั่วโมงในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก

คุณหมอติสรณ์เดินพลางปลดหน้ากากอนามัยพลางดูออกว่าการผ่าตัดทำให้เขาเหนื่อยล้าเพียงใด

ชีวภารีบเดิ