บทที่492ฉันฟังเธอเพียงคนเดียว

นัชชาน้ำตาคลอเบ้าเพราะความเจ็บ"เจ็บจัง..."

เตชิตไม่สามารถเก็บความเป็นห่วงในใจไว้ได้เขาเดินอ้อมหัวโต๊ะกอดเธอที่ยืนไม่ไหวไว้ในอ้อมอกเขาปวดใจอยู่ไม่น้อยแต่น้ำเสียงกลับไม่เป็นมิตร"เจ็บก็อยู่เฉยๆ!"

ก่อนจากไปเขาเหลือบมองจินต์ที่ยังพอมีสติอยู่"คุณรออยู่ที่นี่อย

บทที่493ห้องอาบน้ำกับความซาบซึ้ง

ฟังเธอเพียงคนเดียว

นัชชาตะลึงกับประโยคนี้แม้แต่พิษสุราก็เริ่มกระจายหายไปในสายลมยามค่ำคืน

เมื่อคืนเขาไต่ถามเรื่องคดีอย่างจริงจังดูเหมือนว่าจะรับคดีนี้แน่นอนแล้วนัชชารู้จึงได้ทะเลาะกับเขาอย่างรุนแรงเธอไม่คิดว่าเขาจะยอมวางมือเพราะเธอไม่เห็นด้วย

เธอ

บทที่494ชายลึกลับhawk

ในเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นนัชชาตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มแขนของเขาพาดผ่านร่างของเธอๆหล่อนขยับตัวเพียงเล็กน้อยเขาก็รู้สึกตัว"ตื่นแล้วเหรอ?"

ความขี้เกียจลุกจากเตียงในตอนเช้าปนอยู่ในน้ำเสียงของเขา

นัชชาหลับตาจมูกของเธอติดกลิ่นมิ้นท์อ่อนๆจากตัวเขาที่