บทที่455 รักษาด้วยการเปลี่ยนถ่ายเลือด

“เขาพูดแบบนี้จริงหรอ” ปรัณยืนมองหน้านัชชา ยื่นชาไปให้เธอ “เมื่อวานพี่โทรหาเขาก็ไม่รับสาย หลังจากนั้นก็ติดโตไม่ได้อีกเลย คงตัดสินใจจะไม่กลับมาจนกว่าจะหายขาด”

คาดไม่ถึงที่เขาจะบอกให้เธอไม่ต้องรอ ทั้งๆที่เขาต้องการและรักเธอมากมมายขนาดนั้น

นัชชาไม่ม

บทที่456 ความรักของเธอไม่ได้มอบให้ผิดคน

เช้าตรู่ของวันต่อมา ชนุดมเดินลงจากเครื่อง มองดูฟ้าที่กำลังจะสว่าง เขายังปรับตัวไม่ค่อยทัน

ครั้งที่แล้วที่มายังไมรู้สึกถึงมัน แต่ครั้งนี้เขากลับมีความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิม

ผู้ช่วยยกกระเป๋าสัมภาระใส่รถเข็น เห็นเขาเหม่อลอย พูดเรียกสติเขาเบาๆ “

บทที่457 สถานการณ์ขั้นวิกฤต

ชนุดมไม่ได้เร่งรีบ หลังจากที่เขากลับมา นอกจากเตชิตเขายังไม่ได้ไปเจอใคร ทางนัชชาเขาก็ไม่ได้บอก เพียงแต่ให้คนคอยตามดูเธอ ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นให้บอกเขาทันที

ตอนกลางวันเขาทำงานทางไกลอยู่ในห้อง ตอนกลางคืนเขาออกไปหาที่เงียบๆนั่งดื่มคนเดียว ที่นี่สำหรับเขามันไม่ใช่