บทที่453 ขอร้องคุณอย่าไปนะ

นัชชางง แต่เธอก็รับมันมาเปิดดูและมันก็ทำให้เธอตกใจอึ้ง

ผลตรวจตัวใหญ่เขียนไว้บนหัวกระดาษ ตัวเลขข้างล่างเธอรู้ดีว่ามันหมายความว่ายงไง เธอหน้าซีด ปิดกระดาษวางลงบนตู้วางรองเท้า พยายามยกยิ้ม “คุณบอกไปหาพี่ธนัทไม่ใช่หรอ คุณให้อันนี้ฉันทำไมล่ะ คุณคิดว่าพี่ปรัณไม่ค่อยละเ

บทที่454 ตอนฉันไม่อยู่ดูแลตัวเองดีๆ

เตชิตเดินมาถึงชั้นสอง เขาไม่ได้ไปที่ห้องตัวเอง แต่ไปหาธีมนต์ที่ห้อง

เปิดประตูออก ธีมนต์กำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่บนพรหมกับน้าริน เขาเพิ่งกลับมาจากโรงเรียน ยังไม่ทันได้เปลี่ยนชุดออก เห็นเขาเข้ามา เขารีบวิ่งเข้าไปหาเขา “พ่อครับ”

เข่าของเขาถูกธีมนต์กอดไ

บทที่455 รักษาด้วยการเปลี่ยนถ่ายเลือด

“เขาพูดแบบนี้จริงหรอ” ปรัณยืนมองหน้านัชชา ยื่นชาไปให้เธอ “เมื่อวานพี่โทรหาเขาก็ไม่รับสาย หลังจากนั้นก็ติดโตไม่ได้อีกเลย คงตัดสินใจจะไม่กลับมาจนกว่าจะหายขาด”

คาดไม่ถึงที่เขาจะบอกให้เธอไม่ต้องรอ ทั้งๆที่เขาต้องการและรักเธอมากมมายขนาดนั้น

นัชชาไม่ม