บทที่446 อาการติดยากำเริบ

พวกเขาฉันพี่น้องเพราะเรื่องนี้จึงอดกลั้นมาโดยตลอด รอประทินเดินออกมาจากชนัยจริงๆ ทุกอย่างถึงจะเริ่มต้น

แม้ว่าปรัณจะเป็นคนตีสองหน้า แต่เขาก็เป็นหมอ ได้ยินพวกเขาพูดเรื่องพวกนี้ แม้ว่าจะต่อต้านกับความคิดนี้แต่ก็เห็นด้วยไม่น้อย ยกชาบนโต๊ะขึ้นมาจิบ แล้วเปลี่ยนบทสนทนา “ส

บทที่447 สถานการณ์รุนแรง

นัชชาส่ายศีรษะ“ฉันไม่เป็นไร คุณรู้สึกยังไงบ้าง?”

เขาเม้มปากแน่น เหงื่อบนหน้าผากไหลตามแก้มลงมา มองมือตัวเองสองข้างอย่างแรงกล้า “ไม่เป็นไร เมื่อกี้ทำให้คุณตกใจกลัว”

นัชชาไม่ได้พูดอะไร เธอกลัวก็จริง แต่ไม่ใช่เพราะเขาทำร้ายเธอ แต่กลัวว่าร่างกายเขาที่มีอาการแบบนี้

บทที่448 เริ่มสงสัย

‘ประธานเตชิตเพิ่งเข้าประชุมจู่ๆร่างกายก็กระตุกเกร็ง การประชุมเลยหยุดชั่วคราว ตอนนี้อยู่ที่ห้องทำงานไม่ให้ใครเข้าไป’

เสียงของประรมดังก้องอยู่ข้างหู ตีอยู่ในแก้วหูนัชชา หัวใจก็เต้นตึกตัก ไม่ทันได้คิดอะไรมาก นัชชาก็รีบเข้าโรงจอดรถแล้วขับรถออกไป เหยียบคันเร่งไปยังที่บริษัทเ