บทที่438 ไม่อนุญาตให้แกล้งเธอ

หันศีรษะกลับไปเห็นท่าทางหยอกล้อของเขา นัชชาก็ไม่อยากจะอธิบายอะไรโดยทันที ให้เขาได้รับรู้รสชาติ ให้คนที่ขยับไม่ได้แบบเขาไม่มีคนปกป้อง

ปรัณพอเห็นเธอยอมรับโดยปริบาย ยิ่งพูดอย่างกระตือรือร้น “อย่าบอกว่าที่บ้านเป็นยังไง นี่คือที่โรงพยาบาล โดยเฉพาะเป็นโรงพยาบาลของฉั

บทที่439 คุณพ่อคือฮีโร่ของผม

“ผมไม่ได้จะทำอะไร แต่ถ้าเธอไม่ฟัง ผมก็ไม่รับประกัน” ด้านการควบคุมจิตใจคน ชนัยไม่เคยแพ้มาก่อน

อย่างที่คิดไว้ พอประทินได้ยินคำนี้ก็ตัวหด ตอนนี้เธอเป็นคนไร้ประโยชน์ หลังจากรู้ว่าตัวเองไม่มีทางเป็นไปได้กับเตชิต ก่อนหน้านี้ก็ทำให้พ่อแม่เสียใจ เสียดายที่ตอนแรกทำไมตนไ

บทที่440 ปล่อยวางลงตรงนี้

นัชชาเห็นทั้งสองโต้ตอบกันอย่างเป็นมิตร ในใจก็เหมือนฟองน้ำชุ่มน้ำ ไม่รู้ขอบตาร้อนผ่าวตอนไหน ความสุขแบบนี้ไม่ได้มาง่ายๆ เธอรอมานานแสนนาน

ธีมนต์และคุณหมอช่วยกันพยุงเขากลับไปที่ห้องผู้ป่วย เขากลัวลูกจะออกแรงมากเลยไม่ได้ใช้แรงอยู่ตลอด เมื่อนอนลง นัชชาก็ไปหยิบผ้าอุ่นมาเ