บทที่437 ผู้ป่วยอนาจาร

นัชชาเห็นเขายังมีอารมณ์มาล้อเล่น ความโกรธและความร้อนใจภายในจิตใจก็พรั่งพรูออกมา “คุณกล้าพูดนะ ใครใช้ให้คุณไปหาประทินคนเดียว คุณรู้หรือเปล่าว่ามันอันตรายแค่ไหน ถ้าตอนนั้นเธอมีแผนการอื่นอะไรอีก แม้แต่คุณก็ป้องกันตัวเองไม่ได้นะ! ปกติคุณให้ความสำคัญกับตัวเองเรื่องความสำเร็จ ตอ

บทที่438 ไม่อนุญาตให้แกล้งเธอ

หันศีรษะกลับไปเห็นท่าทางหยอกล้อของเขา นัชชาก็ไม่อยากจะอธิบายอะไรโดยทันที ให้เขาได้รับรู้รสชาติ ให้คนที่ขยับไม่ได้แบบเขาไม่มีคนปกป้อง

ปรัณพอเห็นเธอยอมรับโดยปริบาย ยิ่งพูดอย่างกระตือรือร้น “อย่าบอกว่าที่บ้านเป็นยังไง นี่คือที่โรงพยาบาล โดยเฉพาะเป็นโรงพยาบาลของฉั

บทที่439 คุณพ่อคือฮีโร่ของผม

“ผมไม่ได้จะทำอะไร แต่ถ้าเธอไม่ฟัง ผมก็ไม่รับประกัน” ด้านการควบคุมจิตใจคน ชนัยไม่เคยแพ้มาก่อน

อย่างที่คิดไว้ พอประทินได้ยินคำนี้ก็ตัวหด ตอนนี้เธอเป็นคนไร้ประโยชน์ หลังจากรู้ว่าตัวเองไม่มีทางเป็นไปได้กับเตชิต ก่อนหน้านี้ก็ทำให้พ่อแม่เสียใจ เสียดายที่ตอนแรกทำไมตนไ