บทที่420แผนการที่ค่อยๆโผล่ออกมา

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จพวกเขาก็อยู่ต่ออีกพักหนึ่งเตชิตบอกว่าช่วงบ่ายเขายังต้องกลับไปที่บริษัทอีกครั้งดูท่าทางนัชชาไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองคนชราทั้งสองก็ไม่ได้รั้งตัวไว้ก่อนที่พวกเขาจะออกมาชายชราพูดว่าชาที่นัชชาซื้อมาไม่เลวนี่หมายความว่าอะไรแน่นอนว่านัชชาเข้าใจ

บทที่421กลับบ้านเดิม

ช่วงบ่ายวันที่นัชชาจะต้องเดินทางกลับอังกฤษเตชิตกับลูกขับรถมาส่งหล่อนที่สนามบินด้วยตนเองผู้คนมากมายเดินไปมาภายในอาคารผู้โดยสายที่สนามบินนัชชายืนอยู่ด้านหน้าเครื่องสแกนกำลังมองผู้ใหญ่กับเด็กน้อยคู่หนึ่งตรงหน้ารู้สึกใจหายขึ้นมา

"แม่ครับแม่จะกลับมาเมื่อไหร่ครับ"เด็กน้อยเงย

บทที่422แบล็คเมล์ด้วยภาพหลุด

"แต่ว่าผมยังรู้สึกกลัวอยู่"เด็กน้อยก้มมองมือเล็กของตนเองในใจเหมือนเก็บซ่อนอะไรอยู่

เตชิตไม่ได้เร่งรัดอะไรเขาใจเย็นค่อยๆปลอบเขาว่า"ไม่เป็นไรนะครับพ่ออยู่ตรงนี้ข้างหนูถ้าหนูเกิดกลัวขึ้นมาก็แค่ดึงชายเสื้อพ่อพ่อก็จะรีบพาลูกออกไปเลยดีมั้ย"

ใจของธีมนต์ถูกคำพูดข