บทที่419ได้รับการยอมรับ

ครึ่งชั่วโมงต่อมารถขับเข้าไปถึงหน้าบ้านตระกูลจิวะพงษ์ก่อนจะลงจากรถนัชชาตื่นเต้นจนเห็นได้ชัดเธอกดปลดล็อคเข็มขัดอยู่เป็นนานถึงได้ชายหนุ่มเอื้อมมือไปกุมมือเล็กๆของเธอไว้"ไม่ต้องกังวลจะไม่เกิดเรื่องที่จะทำให้ไม่สบายใจหรอกเชื่อผมเถอะ"

หากท่าทีของคนชราทั้งสองยังคงเหมือนเด

บทที่420แผนการที่ค่อยๆโผล่ออกมา

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จพวกเขาก็อยู่ต่ออีกพักหนึ่งเตชิตบอกว่าช่วงบ่ายเขายังต้องกลับไปที่บริษัทอีกครั้งดูท่าทางนัชชาไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองคนชราทั้งสองก็ไม่ได้รั้งตัวไว้ก่อนที่พวกเขาจะออกมาชายชราพูดว่าชาที่นัชชาซื้อมาไม่เลวนี่หมายความว่าอะไรแน่นอนว่านัชชาเข้าใจ

บทที่421กลับบ้านเดิม

ช่วงบ่ายวันที่นัชชาจะต้องเดินทางกลับอังกฤษเตชิตกับลูกขับรถมาส่งหล่อนที่สนามบินด้วยตนเองผู้คนมากมายเดินไปมาภายในอาคารผู้โดยสายที่สนามบินนัชชายืนอยู่ด้านหน้าเครื่องสแกนกำลังมองผู้ใหญ่กับเด็กน้อยคู่หนึ่งตรงหน้ารู้สึกใจหายขึ้นมา

"แม่ครับแม่จะกลับมาเมื่อไหร่ครับ"เด็กน้อยเงย