ตอน 408
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 412
บทที่412มาให้ฉันดูหน่อยสิหน้าแดงหรือเปล่า
เตชิตอุ้มธีมนต์ขึ้นรถคาดเข็มขัดนิรภัยให้ไม่เห็นเด็กน้อยพูดอะไรเลยพูดกับเด็กน้อยอย่างอดทนว่า"ควรพูดว่ายังไง?"
สีหน้าของธีมนต์รู้สึกอึดอัดนิดหน่อย“ขอบคุณครับคุณลุง”
ชายหนุ่มเลิกคิ้ว"เรียกฉันว่าลุงหรอ?"
ผู้ชายสองคนผู้ใหญ่หนึ่งเด
ตอน 409
บทที่ 413
บทที่413ประทินใจสลาย
จากบ้านไปที่ประตูของวิลล่าทั้งสองเดินเล่นชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆใช้เวลาเกือบสิบนาทีถึงจะเดินไปถึงเมื่อใกล้ถึงประตูวิลล่าก็ได้ยินเสียงทะเลาะเบาะแว้งเสียงดังลั่นยิ่งเดินเข้าใกล้ก็ยิ่งได้ยินชัดขึ้น——
"ให้ฉันเข้าไปเดี๋ยวนี้นะฉันก็บอกแล้วไงว่าฉันเป็นคนของท่านประทานเตช
ตอน 410
บทที่ 414
บทที่414แสดงความคิดออกมาอย่างชัดเจน
หลังจากกลับไปที่วิลล่าน้ารินปลอบเด็กน้อยนอนหลับเรียบร้อยห้องรับแขกที่เงียบสงัดมีเพียงนัชชาและ
เตชิตมองจ้องหน้ากันเท่านั้น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉากที่ประทินมาอาละวาดหรือเปล่าอารมณ์ของชายหนุ่มดูไม่ค่อยดีสักเท่าไรจนรู้สึกได้ว่าเขาหงุดหงิดมากแต