บทที่404 คุณต้องการที่จะครอบครองแม่ใช่หรือไม่

เตชิตพาธีมนต์ไปที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตส่งออกที่อยู่ไม่ไกลจากที่พัก ก่อนหน้านี้ทั้งสองทะเลาะกันที่บ้านเรื่องของนัชชา หากว่าเตชิตไม่ได้ดึงหน้าเขามาขอร้องแล้วล่ะก็ ไม่ว่ายังไงธีมนต์ก็ไม่ยอมออกมากับเขา

“ดูสิว่าชอบทานอะไร หนูเลือกเองได้เลย” เตชิตมองดูผั

บทที่405 บอกให้ชัดว่าคุณเป็นผู้หญิงของใคร

คำพูดเช่นนี้เมื่อเป็นชนุดมที่เป็นคนพูด อย่าว่าแต่เป็นปี แม้แต่ในห้าปีก็นับได้น้อยครั้งมาก ปฏิกิริยาแรกหลังจากนัชชาได้ยินก็คือ เขาเกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่า

มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า

เธออดไม่ได้ที่จะกังวล “ชนุดม คุณเป็นอะไรรึเปล่า”

ผู้ช

บทที่406 อยากผลักคุณให้ล้มลง

ธีมนต์นั่งรออยู่ที่โซฟาเป็นเวลานาน เขาพาตัวเองไปล้างมือก่อนที่พ่อกับแม่จะลงมาข้างล่าง และรีบวิ่งไปนั่งที่ห้องอาหารเป็นอย่างดี เขานั่งรอจนกว่าผู้ใหญ่จะเริ่มรับประทานอาหาร ตนเองถึงจะเริ่มรับประทานได้อย่างเด็กที่รู้ความ

นัชชาและเตชิตเถียงกันอยู่ด้านบนสองสามประโยค