ตอน 404
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 408
บทที่408 เรียกพ่อเป็นครั้งแรก
นัชชาลูบหัวตุ๊กตาน้อย “ไว้เรากลับไปคุยกันนะคะ ต้องถามความเห็นของลูกด้วย”
ผู้อำนวยการสำทับ “ได้ครับ ไม่มีปัญหา นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ”
นอกจากนั้นก็ยังเดินรอบโรงเรียนอีกสองรอบ ผู้อำนวยการเดินมาส่งพวกเขาเป็นการส่วนตัว เตชิตรู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก
ตอน 405
บทที่ 409
บทที่409 เธอเป็นคนตาบอด
ทางอีกด้านหนึ่ง ประทินตั้งแต่ที่ได้เจอกันที่บาร์ครั้งก่อนก็ไม่ได้ข่าวคราวเตชิตอีกเลย
เธอไม่ได้เจอชายคนนั้นอีก ติดต่อไม่ได้ อาจกล่าวได้ว่า เตชิตหายตัวไปจากโลกของเธอ ราวกับว่าเขาไม่เคยอยู่ที่นั่นมาก่อน
ตอนแรกเธอก็พยายามโน้มน้าวและปลอบใจตนเองว่าชายคนน
ตอน 406
บทที่ 410
บทที่410 ลูกเมียอยู่ในอวยแล้ว
คำที่เธอใส่ใจเป็นเหมือนน้ำพุที่ไหลซึมเข้าไปในใจของเขา เตชิตบอกตามจริง “ยังครับ ช่วงบ่ายยุ่งอยู่เลยยังไม่มีเวลา”
“อ้า” นัชชาจ้องไปยังแผนภูมิที่แขนอยู่บนฝาผนัง “นี่เกือบทุ่มนึงแล้วทำไมคุณยังไม่ทานอะไรอีก”
“ไม่มีเวลาครับ อีกสักพักเดี๋ยวลองดู”