ตอน 403
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 407
บทที่407 ทำไมคุณกุมมือแม่ของผม
“ท่าทางของคุณตอนนี้ เหมือนปีนั้นไม่มีผิด” ชายคนนั้นชี้นิ้วเรียวของเขาไปที่ลำคอของเธอ
เขาชอบการกระทำนี้มาก รู้สึกถึงผิวที่บอบบางของเธอ และยังมีความสดชื่นของข้างล่าง ทำให้ชีพจรของเขาเต้นจนแทบบ้า
“ฉันไม่ใช่นัชชาคนที่อ่อนหัดคนนั้นอีกแล้วค่ะ ห้าปี
ตอน 404
บทที่ 408
บทที่408 เรียกพ่อเป็นครั้งแรก
นัชชาลูบหัวตุ๊กตาน้อย “ไว้เรากลับไปคุยกันนะคะ ต้องถามความเห็นของลูกด้วย”
ผู้อำนวยการสำทับ “ได้ครับ ไม่มีปัญหา นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ”
นอกจากนั้นก็ยังเดินรอบโรงเรียนอีกสองรอบ ผู้อำนวยการเดินมาส่งพวกเขาเป็นการส่วนตัว เตชิตรู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก
ตอน 405
บทที่ 409
บทที่409 เธอเป็นคนตาบอด
ทางอีกด้านหนึ่ง ประทินตั้งแต่ที่ได้เจอกันที่บาร์ครั้งก่อนก็ไม่ได้ข่าวคราวเตชิตอีกเลย
เธอไม่ได้เจอชายคนนั้นอีก ติดต่อไม่ได้ อาจกล่าวได้ว่า เตชิตหายตัวไปจากโลกของเธอ ราวกับว่าเขาไม่เคยอยู่ที่นั่นมาก่อน
ตอนแรกเธอก็พยายามโน้มน้าวและปลอบใจตนเองว่าชายคนน