บทที่393 การปรากฎตัวของพ่อที่รัก

นัชชาตกใจมาก ใบหน้ายังคงขาวซีด “ไม่มีอะไร บันไดขั้นนั้นลื่นเกินไป”

“แม่ไม่เป็นไรนะครับ” ธีมนต์ก็เข้ามาถาม สายตาเต็มไปด้วยความกังวล

นัชชายิ้ม “ไม่เป็นไรจ๊ะ ธีธีต้องระวังนะครับ ยิ่งไปไกลหินก็ยิ่งลื่น”

ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไร เขาคุกเข่าและจับข้อเท้า

บทที่394 มีรูปเธออยู่ในกระเป๋าสตางค์

เตชิตพาทั้งสองไปที่ร้านอาหารบริเวณเชิงเขา ร้านเป็นสไตล์จีน ที่ประตูทางเข้ามีสระหินอยู่ ตรงกลางเป็นน้ำพุ ทั้งสองด้านเป็นป่าไผ่เทียม ตกแต่งได้สวยงาม มองดูแล้วสดชื่น

แต่เมื่อนัชชาเห็นเมนูของร้าน ก็รู้สึกประหลาดใจที่นี่เป็นร้านหรูของเขา อาหารส่วนมากเป็นผักท

บทที่395 ฉากที่น่าประหลาดใจ

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น เตชิตขับรถไปถึงหน้าร้านอาหารฝรั่งเศสร้านหนึ่ง เมื่อตรัณเห็นเบนซ์G63 กำลังขับมา จึงรีบรุดเข้าไป “ประธานเตชิต จัดการตกแต่งสถานที่เอาไว้หมดแล้วครับ คุณลองดูถ้าหากว่าตรงไหนไม่เหมาะสม จะปรับเปลี่ยนให้ครับ”

ชายคนนั้นเดินอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เข้