บทที่ 377

บทที่377นายรังแกเธอใช่ไหม

เธอกำลังเป็นไข้และไข้นั้นสูงมากด้วยแค่จับก็รู้สึกว่าสูงกว่า40องศา

จินต์รีบไปเขย่าตัวเธอ“นัชชานัชชา?”

ร่างกายโดนเขย่าก็รู้สึกไม่ค่อยสบายนัชชาตื่นจากความฝันลืมตาขึ้นมาทั้งๆที่เป็นตอนเช้าไม่ได้แสบตาขนาดนั้นเธอรู้สึกว่าทรมานตามาก

ไม่ใช่เพราะแสงอ

บทที่ 378

บทที่378ความรู้สึกผิดที่มาช้า

ในบทที่เตชิตมาถึงนั้นนัชชาเพิ่งเติมน้ำเกลือไป1ขวดนางพยาบาลกำลังเปลี่ยนขวดใหม่ให้เธอ

คนที่นอนอยู่บนเตียงยังไม่ตื่นมีแต่จินต์ที่นั่งรออยู่ข้างๆห้องฉุกเฉินมีผู้ป่วยเยอะมากถึงแม้เป็นตอนเช้าก็ไม่มีที่ว่าง

สายตาของผู้ชายมองไปยังใบหน้าของผู้หญิงที่เท

บทที่ 379

บทที่379การดูแล

นัชชานอนถึงตอนเย็นถึงจะตื่นมาน้ำเกลือนั้นเติมเสร็จหมดแล้วบทที่ลืมตายยังมึนๆอยู่เธอแค่หันหน้านิดนึงก็เห็นจินต์ที่นั่งอยู่ข้างๆ

“จินต์…..”เสียงของเธอเบามากเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน

จินต์เห็นมือของเธอขยับถึงจะรู้ว่าเธอนั้นฟื้นแล้ว“ตื่นแล้วหรอเป็นไงบ้างมีที่ไหนที่รู้