บทที่ 376

บทที่376สลบแล้วเข้าโรงพยาบาล

เตชิตไม่ได้จูบเธอแต่ไปกัดที่หน้าอกซ้ายของเธอ

แรงของเขาไม่น้อยทำให้นัชชารับรู้ถึงความรู้สึกที่ฟันกัดเข้าไปที่เนื้อต้องถลอกแน่ๆเลยเธอเจ็บร้องออกมาแล้วน้ำตาคลอเบ้า

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเจ็บหรือเป็นเพราะอะไรน้ำตาของเธอกลั้นไม่ไหวอีกต่อไปเสียงที่เปล่งอ

บทที่ 377

บทที่377นายรังแกเธอใช่ไหม

เธอกำลังเป็นไข้และไข้นั้นสูงมากด้วยแค่จับก็รู้สึกว่าสูงกว่า40องศา

จินต์รีบไปเขย่าตัวเธอ“นัชชานัชชา?”

ร่างกายโดนเขย่าก็รู้สึกไม่ค่อยสบายนัชชาตื่นจากความฝันลืมตาขึ้นมาทั้งๆที่เป็นตอนเช้าไม่ได้แสบตาขนาดนั้นเธอรู้สึกว่าทรมานตามาก

ไม่ใช่เพราะแสงอ

บทที่ 378

บทที่378ความรู้สึกผิดที่มาช้า

ในบทที่เตชิตมาถึงนั้นนัชชาเพิ่งเติมน้ำเกลือไป1ขวดนางพยาบาลกำลังเปลี่ยนขวดใหม่ให้เธอ

คนที่นอนอยู่บนเตียงยังไม่ตื่นมีแต่จินต์ที่นั่งรออยู่ข้างๆห้องฉุกเฉินมีผู้ป่วยเยอะมากถึงแม้เป็นตอนเช้าก็ไม่มีที่ว่าง

สายตาของผู้ชายมองไปยังใบหน้าของผู้หญิงที่เท