ตอน 37
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 37
บทที่37 เธอกับเขาเป็นอะไรกัน
เตชิตยกลิ้นดันบนผนังปากแล้วพูด “ถ้าแกว่างมา ก็ไปหาอะไรทำที่คาลวินไป”
“นี่มันคนละเรื่อง” ธนัทนั่งตัวตรง พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ในฐานะเพื่อนฉันขอเตือนแก ผู้หญิงประเภทนี้ระวังๆไวหน่อย”
“ฉันไม่มีใครแกก็ห่วง พอฉันมีแกก็ห่วงอีกหรอ”
ธนัทพู
ตอน 38
บทที่ 38
บทที่38 ตกดึกทำตัวเป็นอันธพาล
ดวิษส่งคนสืบเรื่องเธอ เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วแต่ไม่อยากบอกเธอ ตอนนี้ก็ใช่
เขาไม่ได้ตอบ แต่ดูดบุหรี่ “คืนนี้ไปเก็บของให้เรียบร้อย พรุ่งนี้ไม่ต้องมาแล้ว”
นัชชามองด้วยสายตั้งสงสัย “ข้อมูลที่คัดลอกให้วันนั้น แค่นั้นก็พอเป็นหลักฐานได้แล้วหรอ”
ตอน 39
บทที่ 39
บทที่39 เธอเป็นข้อยกเว้น
เตชิตเอามือบีบคางเธอไว้ ให้มองตาเขา “เจ้าชีวิตต้องการเมื่อไหร่เธอก็ต้องให้ นี่ถึงจะเรียกว่าเจ้าชีวิตเข้าใจมั้ย”
พูดไปพูดมาเขาก็สอดมือเข้าไปในกางเกงของเธอ มือหนาที่เยือกเย็น สัมผัสโดนตัว ทำให้นัชชาขยับหนี “นี่มันอยู่ข้างนอกนะ เตชิตคุณบ้าไปแล้วหรอ เดี