บทที่ 36

บทที่36 คนปัจจุบันกับปัจจุบันกว่าเจอกัน

“เธอจะไปรู้อะไร” ดวิษโต้กลับ “ถ้านัชชามีคนใหม่แล้ว แต่ก็ยังยอมกลับมา นั่นแสดงว่าเธอต้องมีแผนอะไรแน่ๆ ฉันต้องกันไวก่อน”

พูดจบเขาก็โทรหาป้าแม่บ้าน “เปลี่ยนกลอนห้องหนังสือฉันใหม่ หลังจากนี้นัชชากลับบ้านเฝ้ามองเธอไว้ให้ดี ไม่ว่าเธอจะทำอะไรรา

บทที่ 37

บทที่37 เธอกับเขาเป็นอะไรกัน

เตชิตยกลิ้นดันบนผนังปากแล้วพูด “ถ้าแกว่างมา ก็ไปหาอะไรทำที่คาลวินไป”

“นี่มันคนละเรื่อง” ธนัทนั่งตัวตรง พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ในฐานะเพื่อนฉันขอเตือนแก ผู้หญิงประเภทนี้ระวังๆไวหน่อย”

“ฉันไม่มีใครแกก็ห่วง พอฉันมีแกก็ห่วงอีกหรอ”

ธนัทพู

บทที่ 38

บทที่38 ตกดึกทำตัวเป็นอันธพาล

ดวิษส่งคนสืบเรื่องเธอ เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วแต่ไม่อยากบอกเธอ ตอนนี้ก็ใช่

เขาไม่ได้ตอบ แต่ดูดบุหรี่ “คืนนี้ไปเก็บของให้เรียบร้อย พรุ่งนี้ไม่ต้องมาแล้ว”

นัชชามองด้วยสายตั้งสงสัย “ข้อมูลที่คัดลอกให้วันนั้น แค่นั้นก็พอเป็นหลักฐานได้แล้วหรอ”