บทที่334นางตัวดีเเกทำลงคอได้ยังไง

“จินต์……”นัชชาตื่นเต้นเธอห้ามตัวเองไม่ได้นำ้ตาท่วมตามองเห็นไม่ชัดเเต่เธอกลับรู้สึกเหมือนเห็นคนตรงหน้าชัดเจนมากเธอจำหน้าตาเธอได้ไม่ลืมเลยสักนิด

“เป็นเเกจริงๆด้วยนางบ้าทำไมเพิ่งกลับมาฉันนึกว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอเเกเเล้วฮือๆ………”จินต์ดึงเธอเข้ามากอดกอดเเน่นมากก

บทที่335เตชิตคุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร

“ลองดูก่อนเเล้วค่อยว่ากัน”ตอนนี้เธอไม่รู้อะไรเลยทำได้เพียงเดินดูไปทีละก้าว

หัวเรื่องที่ตึงเครียดผ่านไปแล้วจินต์อยากรู้ว่าตลอดห้าปีที่

ผ่านมานัชชาใช้ชีวิตอยู่ยังไง“ที่ผ่านมาเเกไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”

“อยู่ลอนดอนอังกฤษเเต่ความจริงเรื่องในครั้งนั้น

บทที่336คุณช่วยฟังฉันครั้งหนึ่ง

“มีสิทำไมจะไม่มี”เขาตอบ“ตอนเช้าโทรหาทำไมเธอไม่รับสาย”

ตั้งแต่เช้าเรื่องแรกที่เขานึกขึ้นได้คือโทรหาเธออยากจะถามว่าเธอกับลูกมีแพลนทำอะไรกันโทรแล้วโทรอีกแต่เธอก็ไม่รับพอครั้งสุดท้ายที่เขากำลังรอสายเธอก็กดตัดสายเขาทิ้ง

วันแรกที่กลับมาเธอก็เล่นหลบหายไปดีมาก