ตอน 331
รักร้ายใจหวาน
บทที่331ผมจะได้เจอพ่อมั้ยครับ
คุณตาคุณยายหรอ
ธีมนต์ยังไม่คุ้นเคยกับคำเรียกนี้“เป็นคุณพ่อคุณเเม่ของคุณเเม่หรอครับ”
“ใช่ค่ะ”นัชชาดึงเด็กน้อยเข้ามาในอ้อมกอด“ลูกอยากกลับไปเจอพวกท่านมั้ย”
“อยากครับ”ธีมน์ตอบอย่างไม่ลังเล“มีเพื่อนหลายคนมีคุณปูคุณยายมรับเเต่ผมไม่เคยเห็นหน้าพวกท่านเลยผม
ตอน 332
บทที่332พ่อเม่ลูก
เขาทำเหมือนกับว่าเพิ่งสังเกตเห็นเธอเหลือบมองไปทางเธอตอน
เเรกอยากแหย่เธอเล่นเเต่พอเห็นเธอเเล้วเขาก็ละสายตาออกไม่ได้
วันนี้เธอใส่เสื้อกันหนาวสีชมพูอ่อนข้างในสวมเสื้อคอวีสวมกางเกงยีนสีฟ้าอ่อนห้าส่วนใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวผมครึ่งหนึ่งปล่อยกลางหลังอีกครึ่งบนมัดไว้กลางหัวดูไ
ตอน 333
บทที่333เจอกันอีกครั้งในรอบห้าปี
12ชั่วโมงหลังจากนั้นเครื่องบินก็ถึงสนามบินก่อนเครื่องลงจอดมีเสียงประกาศให้เก็บโต๊ะคาดเข็มขัดให้เรียบร้อย
นัชชาตื่นเพราะเสียงเธอตื่นแบบสะลึมสะลือมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นท้องฟ้ามืดหมดเเล้วยังมองเห็นไฟสว่างตามข้างๆทาง
เธอหลับไปนานขนาดนี้เลยหรอ
นัชชา