บทที่304 อย่าแตะต้องฉัน ฉันไม่ต้องการ

“งั้นก็ดี งั้นก็ดี” ปรัณพูดซ้ำถึงสองครั้ง หินก้อนใหญ่ที่แบกไว้ในใจก็วางลงได้ในที่สุด เขากลัวว่าหลายปีที่ผ่านมานัชชาจะต้องตกระกำลำบาก ถ้าเป็นอย่างนั้นเตชิตจะรู้สึกผิดแค่ไหน ถ้าหากนัชชาต้องการเอามีดฆ่าเขา เขาก็คงจะยอมแต่โดยดี

โชคดีที่ทุกอย่างเกินความคาดหม

บทที่305 ทำไมคุณใจร้ายอย่างนี้

นัชชาเห็นบาดแผลในนัยน์ตาของเขา ทั้งที่ยังเหวี่ยง และประสาทเสียมาก แท้จริงแล้วไม่ได้สนใจเรื่องอื่น “ถ้าคุณไม่ได้สารเลวแล้วมาทับฉันอยู่ทำไม ฉันบอกว่าฉันมีแฟนแล้วคุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือยังไง... ห๊ะ”

คำพูดยังไม่ทันขาดคำ ก็รู้สึกเจ็บปวดที่ริมฝีปาก เขาออกแรงกดด้ว

บทที่306 นัชให้ผม

ร่างของนัชชาสั่นอยู่ตลอดเวลา เธอหมดท่าและตะขิดตะขวงใจ พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเอง เธอรู้ว่าถ้าแข็งใส่ผู้ชายคนนี้ ตัวเองก็จะได้รับผลที่ออกมาไม่ดี

ทั้งสองมองหน้ากัน ไม่ได้พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง สิ่งที่อยู่ในบรรยากาศตอนนั้นก็คือความเร่งรีบที่จะไปให้ถึงปลายทาง

นัชชาหายใจเข้า