บทที่303 เธอยังไม่ตายฉันหาพบแล้ว

งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่เตชิตไม่ได้ใจจดจ่ออยู่ที่งานอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์ สมองเขาคิดนึงไปถึง การพบกันที่นี่กับนัชชาโดยบังเอิญ

แม้จะรู้สึกภาคภูมิใจในความสง่างามของเธอ แต่ก็มีความตึงเครียดและความคาดหวังในใจที่ปรากฎขึ้นอย่างชัดเจน ตั้งแต่ที่เขาเห็นเธอป

บทที่304 อย่าแตะต้องฉัน ฉันไม่ต้องการ

“งั้นก็ดี งั้นก็ดี” ปรัณพูดซ้ำถึงสองครั้ง หินก้อนใหญ่ที่แบกไว้ในใจก็วางลงได้ในที่สุด เขากลัวว่าหลายปีที่ผ่านมานัชชาจะต้องตกระกำลำบาก ถ้าเป็นอย่างนั้นเตชิตจะรู้สึกผิดแค่ไหน ถ้าหากนัชชาต้องการเอามีดฆ่าเขา เขาก็คงจะยอมแต่โดยดี

โชคดีที่ทุกอย่างเกินความคาดหม

บทที่305 ทำไมคุณใจร้ายอย่างนี้

นัชชาเห็นบาดแผลในนัยน์ตาของเขา ทั้งที่ยังเหวี่ยง และประสาทเสียมาก แท้จริงแล้วไม่ได้สนใจเรื่องอื่น “ถ้าคุณไม่ได้สารเลวแล้วมาทับฉันอยู่ทำไม ฉันบอกว่าฉันมีแฟนแล้วคุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือยังไง... ห๊ะ”

คำพูดยังไม่ทันขาดคำ ก็รู้สึกเจ็บปวดที่ริมฝีปาก เขาออกแรงกดด้ว