บทที่296อยากให้คุณลุงกับคุณแม่อยู่ด้วยกัน

ด้วยความช่วยเหลือของชนุดมนัชชาก่อตั้งสำนักงานทนายความขึ้นที่ลอนดอนสำนักงานของเธออยู่ในย่านของทนายความการที่เธอเลือกที่จะตั้งสำนักงานที่นี่ไม่ใช่ว่าไม่ได้พิจารณาถึงเรื่องคู่แข่งแต่เป็นเพราะเธอมีความมั่นใจในตนเองสูง

การเป็นเจ้าของกิจการแตกต่างจากการเ

บทที่297ผู้ชายในความทรงจำ

นัชชากำมือที่อยู่ใต้โต๊ะแน่นเห็นได้ชัดว่ามีแววตาที่ร้อนแรงกำลังมองเธออยู่

เธอเบือนหน้าหนีไม่อยากมองใบหน้าอันหล่อเหลาของชนุดมพรางพูดออกมาแบบไม่ค่อยจะเป็นธรรมชาติ"จะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรลูกพวกเราไม่แยกจากคุณลุงหรอกจ๊ะ"

"ดีจังเลยครับ!"ธีมนต์ตบมืออย่างมีความสุ

บทที่298แม้ว่าแกตายไปเธอก็ไม่กลับมาหรอก

ในอีกทางหนึ่งเมืองเจซึ่งเต็มไปด้วยแสงสีเสียงทุกคนอยู่ในความมัวเมาและหลงใหลเหมือนเมื่อห้าปีก่อนชายผู้นั้นมีเปลือกนอกชนชั้นสูงแต่ภายใต้หน้ากากเขาซ่อนเร้นความหว้าเหว่ไว้ไม่ให้ใครเห็นภายนอกของผู้หญิงเหล่านั้นถูกฉาบด้วยความไร้เดียงสาแต่หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความ