บทที่280เธอท้องลูกของฉัน

ริมฝีปากแห้งและแตกเขาอ้าปากมันใช้เวลาสักพักเพื่อหาเสียงของตัวเอง“คุณพูดอะไร”

จินต์มองดูสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนไปด้วยความตกใจความในใจที่ไม่สามารถพูดออกมาได้นึกถึงนัชชานึกถึงเด็กที่เพิ่งจากโลกใบนี้ไปเธอไม่สามารถอดทนและเข้าใจเธอเหมือนผู้ตัดสินที่คอยพูดจาทิ่มแทงใจเขา“นัช

บทที่281ตอนนี้เสียใจภายหลังยังทัน

ได้ยินคำตอบนี้นัชชาตะลึงไปพักนึงเดิมทีหน้าซีดๆตอนนี้ก็ใกล้จะโปร่งแสงอยู่แล้วเธอคิดในใจไปแล้วครั้งนึงว่าไอร์แลนด์อังกฤษสำหรับเธอแล้วคือเมืองที่อยู่ห่างไกลมาก

ไกลจากที่นี่อาจจะถึงหมื่นกิโลเมตรได้

ชนุดมสังเกตทุกอารมณ์ความรู้สึกที่แสดงออกบนใบหน้าของเธออย

บทที่282ไม่อภัยให้เธอตลอดไป

วันนั้นในสถานที่เกิดเหตุที่ค้นหาช่วยเหลือผู้รอดชีวิตภายจากที่เตชิตตกลงไปเขาก็ถูกนำตัวส่งไปโรงพยาบาลหัวใจเค้าเต้นช้าลงความเจ็บปวดภายในแน่นอนว่ามันต้องมีอยู่แล้วแต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือความเจ็บปวดที่ใจ

เดิมทีปรัณอยากให้เค้าพักผ่อนสักสองสามวันแล้วแล้วค่อยไปแต่ทว่าเค