บทที่279เธอตั้งครรภ์แล้วคุณรู้ไหม

ในหัวรู้สึกเหมือนโดนค้อนทุบมึนงงแล้วจะยอมรับมันได้ยังไงทั้งๆที่ไม่กี่วันที่ผ่านมายังมีชีวิตอยู่ทำไมบอกว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้วก็เกิดขึ้นจริงๆ

เธอยืนอยู่ตรงนั้นสักพักแล้วค่อยๆพยักหน้าเธอเห็นผู้ชายในชุดสูทสีดำก้าวขึ้นมาราวกับว่าเขาถูกแทงเข้าที่หัวใจเธอรีบวิ่งไป

บทที่280เธอท้องลูกของฉัน

ริมฝีปากแห้งและแตกเขาอ้าปากมันใช้เวลาสักพักเพื่อหาเสียงของตัวเอง“คุณพูดอะไร”

จินต์มองดูสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนไปด้วยความตกใจความในใจที่ไม่สามารถพูดออกมาได้นึกถึงนัชชานึกถึงเด็กที่เพิ่งจากโลกใบนี้ไปเธอไม่สามารถอดทนและเข้าใจเธอเหมือนผู้ตัดสินที่คอยพูดจาทิ่มแทงใจเขา“นัช

บทที่281ตอนนี้เสียใจภายหลังยังทัน

ได้ยินคำตอบนี้นัชชาตะลึงไปพักนึงเดิมทีหน้าซีดๆตอนนี้ก็ใกล้จะโปร่งแสงอยู่แล้วเธอคิดในใจไปแล้วครั้งนึงว่าไอร์แลนด์อังกฤษสำหรับเธอแล้วคือเมืองที่อยู่ห่างไกลมาก

ไกลจากที่นี่อาจจะถึงหมื่นกิโลเมตรได้

ชนุดมสังเกตทุกอารมณ์ความรู้สึกที่แสดงออกบนใบหน้าของเธออย