บทที่271ไม่อยากจากคุณไปไหน

เรื่องนี้มันพิสูจน์แล้วว่าไม่ได้ขู่เธอเตชิตมาถึงโรงพยาบาลในวันที่3เขาใส่สูทที่เหมาะสมแต่สีหน้าดูเครียดมากคำตัดสินของศาลยังไม่ได้ลงมายังมีประเด็นที่ต้องเคลียร์กันเพราะความยุ่งเขานอนเพียงสามสีชม.ในหนึ่งวันเกือบไม่ได้พักเลย

ทีนาร์เห็นเขาในสภาพแบบนี้รู้สึกเจ็บปวดและห

บทที่272จำคุกตลอดชีวิต

ผู้ชายก้าวฝีเท้าออกไปไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง“ทำไมฉันถึงไม่สามารถทำแบบนั้นกับคุณนั่นคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด”

“คุณทำแบบนี้คุณจะรู้สึกยังไงกับพ่อแม่ของฉันคุณจะรู้สึกยังไงที่พวกท่าเคยเสียสละชีวิตเพื่อคุณฉันยอมรับว่าเธอไม่ชอบฉันแต่ฉันไม่สามรยอมรับการตัดสินใจของคุณที่จะส่งฉั

บทที่273อะไรคือวันหยุดสุดท้าย

ถึงแม้จะมีการเตรียมทางจิตวิทยาหลังจากที่ได้ยินตัวเลขและอดไม่ได้ที่จะกำมือแน่น

เธอยิ้มด้วยความเศร้าอยู่ห่างจากสายตา“คนที่ตั้งใจจะฆ่าคนก็สมควรโดนแบบนี้”

เขารู้ว่าเธอพยายามที่สุดแล้ว

“นัชชา”ทุกคำพูดของเตชิตมันช่างเจ็บปวด“ความเจ็บปวดแบบนั้นเธอต้องใช้คว